N’dorë e mora çiftelinë,
Ta shpaloj pak historinë.
Ta këndoj nji trim shqiptar -
Zeqë Vërbanin, atdhetar!
Zeqë Vërbani, si kreshnik -
Ka nxanë Grykën n’Kaçanik,
Dërgut(1) pashës i ka dalë n’pritë,
Nji ushtri e kanë koritë!
Po ban Pasha: “Mjeri unë, i mjeri,
Me këta trima nuk koka seri!”
Idriz Seferi e Zeqë Vërbani -
Kësi trimash i do vatani!…
Këta kreshnikë prej Karadaku -
S’po i trembë topi, s’po i trembë gjaku!…
Le e rritë mbi kreshta t’gurit -
Qenkan loza e Bajram Currit!”
Zeqë Vërbani në rreth t’Vitisë -
Karrshillak po i banë Serbisë!
Nuk duron çetnikë, komitë,
N’dru, Stojanin, e ka mbyt(2)!
Zeqë Vërbanin, atë zog shqiptari -
S’e tremb serbi, as bullgari!(3)
S’e tremb Krajli i Serbisë,
Jo, as Cari i Rusisë!…
Po kjanë Krajli, n’Beligrat:
“Nji shqiptar, s’po m’le rehat!
N’telegram(4), po m’proteston -
Për AGRAR, po m’kundërshton!”…
Se n’Gjilan, Krajli ka ardhë -
Zeqë Vërbani, i del për ballë:
“Ty, bre, Krajl, po t’shoh budallë,
Këto zullume, pse s’po i ndalë!
Ti, more, Krajl, keq po gabon,
Qysh po bjen n’Kosovë, kolonë!
N’vend me i hapë shkollat shqiptare -
Po zbaton REFORMË AGRARE!…
Tokat tona me TAPI -
Ja u jep serbëve e Malit t’Zi!
Po i bjen serbë e malazezë -
Kjo REFORMË, të qoftë e zezë!”…
Kështu thotë faqja e historisë -
Kurrë zullumi s’iu nda Shqipnisë!
Nga pushtuesit, nga barbarët -
Kurrë ditë t’bardhë, nuk panë shqiptarët!
Erdhi këtu lloj-lloj barbari -
Iku turku,erdh bullgari,
Malazezi e serbijani,
Këmishazitë dhe italiani!…
Zeqë Vërbani, n’robni ish rritë,
Nëpër lufta, ishte kalitë!
Italianët dhe këmishazitë -
N’tokat tona, ia vrajshin sytë!
“Marrshall”-zeza, italiani,
Thotë:”Kush asht, ai Zeqë Vërbani?
Këmishazitë, po m’i ngacmon,
Këtë regjim, s’po ma duron!”…
Zeqë Vërbani, ai burrë trim,
I del “Marrshallit”(5) n’dyluftim!
N’dyluftim, iu shue jeta,
Veç për komb e troje t’veta!
Zeqë Vërbani, ai sokol mali,
Me armiqë, luftën s’e ndali,
S’e frikësoi Mbreti, as Krajli -
Për Kosovë, jetën e fali!
Zeqë Vërbani, çau stuhi -
Hapi shkolla e ndërroi kufi.
Luftë mbas lufte në Vërban -
Për Atdhe, u ba kurban!
Sa t’ketë trima, si Karadaku -
Kurrë pa tym nuk jet oxhaku!
Sa t’ketë trima, si Kaçaniku -
Kurrë n’Kosovë, s’mund t’shkelë armiku!
Sa t’ketë trima, si Stagova -
Kurrë pa Zot, nuk jet Kosova!
Sa t’ketë trima, si Zeqë Vërbani -
Kurrë pa Zot, nuk jet vatani!
N’ Përlepnicën legjendare,
Në familjen atdhetare,
Lindë e rritë Nazif Rrahmani,
Trim për pushkë, kundër dushmani!
Nazif trimi i Përlepnicës,
Shumë luftoi në Luftë të Kikës,
N’ Velegllavë, Ush, Bujanoc –
Bombahedhës – nuk kishte shoq!
N’ Gjyrishec e në Novak,
N’ shumë katunde në Gollak,
Mbrojnë kufijtë Shqipnisë Etnike –
T’ mos shkelë knej kamba anmike !
Nazif trimi, ai luftëtarë,
Bombahedhës i dorës s’ parë,
Shumë çetnikë, n’ Kikë shpartalloi,
Shumë armët jav konfiskoj!…
N’ Belegllavë , në Ush e n’ Kikë,
Ushtrinë serbe e kanë koritë…
N’ Bujanoc e në Gjilan,
N’ lufta t’ mbrojtjes për vatan…
Me shumë shokë, Nazif Rrahmani,
Nji Kuvend , nji ditë e bani –
Eni vllazën t’ i biem Gjilanit,
Mos ta lamë n’ dorë t’ serbijanit!”…
Mulla Idrizi, ai prijatar ,
Kish Nazifin, dorë të parë,
E urdhnoi t’ shkojë n’ Përlepnicë –
Ta formojë nji Shtab t’ Ushtrisë!
Shtab Ushtrie Vullnetare,
Që ta gjejë nji odë shqiptare!
Shtab Ushtrie n’ rreth t’ Gjilanit –
Ishte oda e Zenel Osmanit!
N’ Përlepnicë, n’ këtë Shtab të Parë,
Vijnë shumë trima vullnetarë,
Garda e rojës ishte formue,
Krejt atë Shtab me e sigurue!
Komandant në gardë të rojes –
Nazif Rrahmani do të emnohet!
Më datën 20 Dhjetor,
Një Vendim në Shtab u mor –
Vullnetar edhe eprorë,
Më 23 Dhjetor,
Të shtunën , para sabahit –
Me ushtri me i ra Gjilanit!
Ditë e shtune , n’ ora gjashtë,
Fuqi Zoti, ne na dhashtë,
Në Gjilan kemi me hy –
N’ luftë me shkije sy me sy!
Ndër shumë trima vullnetarë –
N’ kamë u ngrit Nazifi i parë,
Para Shtabit dhe Flamurit -
Dha betim me fjalë të burrit:
“Pasha Zotin , që m’ dha shpirt,
Pasha nanën, që m’ dha gjitë,
Pasha djepin , që m’ ka rritë,
Pasha bukë e pasha kripë,
Pasha krojet, ku jam flladitë,
Pasha diell e pasha dritë,
Pasha tokën Nanë Shqipni,
Pasha Flamurin Kuqezi,
Unë ma i pari kam me shkue,
Bombat OZNES , me ja gjue,
Edhe burgun me shkatrrue –
Krejt vllazninë kam me i lirue!”…
Siç e flet – e banë shqiptari,
Ditë e shtune – ditë pazari,
Gjithë Gjilani dhe shqiptarët –
Do t’ i presin vullnetarët!
Nazif trimi, ai burrë me namë,
Armatoset deri n’ dhamë,
N’ krah e qiti nji çekan,
Dhe u nisën për Gjilan.
Me shumë shokë, pa nji pa dy –
Si drangoj n’ Gjilan kanë hy,
Shpejt i nxor bombat e dorës
Dhe ja qiti flakën OZNES!
Dyert e burgut ren me ren,
Me çekiç , tana po i then.
Po i liron shqiptarët e ngratë –
Ishin kanë tridhet’ e shtatë!…
Luftë të rreptë po banë n’ sabah,
E kish marrë nji plagë në krah!…
N’ ora dhetë – për katër orë –
Krejt Gjilanin e morën n’ dorë!…
Nji plagë t’ randë , Nazifi e kish marrë,
Ishte nisë kah Dheu i Bardhë,
Me lypë vend për me u strehue,
Edhe plagën me e shërue!
Tej n’ Ponesh, qashtu ka dalë –
Kërkush ndihmë nuk i ka dalë?!
N’ nji mulli , n’ Ponesh ka ra –
Aty, shkijet e kanë vra!…
ky njeri mendo se nuk shum vler po mendoj se nje vler ,me te madhe e meriton JETISH VISHI por ne ket rast jan duke u ber me shpirt qe aj njeri te ngritet por joo qe nuke meriton edhe njaa ne verban JETISH VISHI A JOOO ZEQAA SE JENI GABIM
KUSHTUAR ZEQË VERBANIT
rapsodi(Demir Krasniqi)
N’dorë e mora çiftelinë,
Ta shpaloj pak historinë.
Ta këndoj nji trim shqiptar -
Zeqë Vërbanin, atdhetar!
Zeqë Vërbani, si kreshnik -
Ka nxanë Grykën n’Kaçanik,
Dërgut(1) pashës i ka dalë n’pritë,
Nji ushtri e kanë koritë!
Po ban Pasha: “Mjeri unë, i mjeri,
Me këta trima nuk koka seri!”
Idriz Seferi e Zeqë Vërbani -
Kësi trimash i do vatani!…
Këta kreshnikë prej Karadaku -
S’po i trembë topi, s’po i trembë gjaku!…
Le e rritë mbi kreshta t’gurit -
Qenkan loza e Bajram Currit!”
Zeqë Vërbani në rreth t’Vitisë -
Karrshillak po i banë Serbisë!
Nuk duron çetnikë, komitë,
N’dru, Stojanin, e ka mbyt(2)!
Zeqë Vërbanin, atë zog shqiptari -
S’e tremb serbi, as bullgari!(3)
S’e tremb Krajli i Serbisë,
Jo, as Cari i Rusisë!…
Po kjanë Krajli, n’Beligrat:
“Nji shqiptar, s’po m’le rehat!
N’telegram(4), po m’proteston -
Për AGRAR, po m’kundërshton!”…
Se n’Gjilan, Krajli ka ardhë -
Zeqë Vërbani, i del për ballë:
“Ty, bre, Krajl, po t’shoh budallë,
Këto zullume, pse s’po i ndalë!
Ti, more, Krajl, keq po gabon,
Qysh po bjen n’Kosovë, kolonë!
N’vend me i hapë shkollat shqiptare -
Po zbaton REFORMË AGRARE!…
Tokat tona me TAPI -
Ja u jep serbëve e Malit t’Zi!
Po i bjen serbë e malazezë -
Kjo REFORMË, të qoftë e zezë!”…
Kështu thotë faqja e historisë -
Kurrë zullumi s’iu nda Shqipnisë!
Nga pushtuesit, nga barbarët -
Kurrë ditë t’bardhë, nuk panë shqiptarët!
Erdhi këtu lloj-lloj barbari -
Iku turku,erdh bullgari,
Malazezi e serbijani,
Këmishazitë dhe italiani!…
Zeqë Vërbani, n’robni ish rritë,
Nëpër lufta, ishte kalitë!
Italianët dhe këmishazitë -
N’tokat tona, ia vrajshin sytë!
“Marrshall”-zeza, italiani,
Thotë:”Kush asht, ai Zeqë Vërbani?
Këmishazitë, po m’i ngacmon,
Këtë regjim, s’po ma duron!”…
Zeqë Vërbani, ai burrë trim,
I del “Marrshallit”(5) n’dyluftim!
N’dyluftim, iu shue jeta,
Veç për komb e troje t’veta!
Zeqë Vërbani, ai sokol mali,
Me armiqë, luftën s’e ndali,
S’e frikësoi Mbreti, as Krajli -
Për Kosovë, jetën e fali!
Zeqë Vërbani, çau stuhi -
Hapi shkolla e ndërroi kufi.
Luftë mbas lufte në Vërban -
Për Atdhe, u ba kurban!
Sa t’ketë trima, si Karadaku -
Kurrë pa tym nuk jet oxhaku!
Sa t’ketë trima, si Kaçaniku -
Kurrë n’Kosovë, s’mund t’shkelë armiku!
Sa t’ketë trima, si Stagova -
Kurrë pa Zot, nuk jet Kosova!
Sa t’ketë trima, si Zeqë Vërbani -
Kurrë pa Zot, nuk jet vatani!
koment nga cakolli — 31 Korrik 2008 @ 4:29 pm
NAZIF RRAHMAN PËRLEPNICA
N’ Përlepnicën legjendare,
Në familjen atdhetare,
Lindë e rritë Nazif Rrahmani,
Trim për pushkë, kundër dushmani!
Nazif trimi i Përlepnicës,
Shumë luftoi në Luftë të Kikës,
N’ Velegllavë, Ush, Bujanoc –
Bombahedhës – nuk kishte shoq!
N’ Gjyrishec e në Novak,
N’ shumë katunde në Gollak,
Mbrojnë kufijtë Shqipnisë Etnike –
T’ mos shkelë knej kamba anmike !
Nazif trimi, ai luftëtarë,
Bombahedhës i dorës s’ parë,
Shumë çetnikë, n’ Kikë shpartalloi,
Shumë armët jav konfiskoj!…
N’ Belegllavë , në Ush e n’ Kikë,
Ushtrinë serbe e kanë koritë…
N’ Bujanoc e në Gjilan,
N’ lufta t’ mbrojtjes për vatan…
Me shumë shokë, Nazif Rrahmani,
Nji Kuvend , nji ditë e bani –
Eni vllazën t’ i biem Gjilanit,
Mos ta lamë n’ dorë t’ serbijanit!”…
Mulla Idrizi, ai prijatar ,
Kish Nazifin, dorë të parë,
E urdhnoi t’ shkojë n’ Përlepnicë –
Ta formojë nji Shtab t’ Ushtrisë!
Shtab Ushtrie Vullnetare,
Që ta gjejë nji odë shqiptare!
Shtab Ushtrie n’ rreth t’ Gjilanit –
Ishte oda e Zenel Osmanit!
N’ Përlepnicë, n’ këtë Shtab të Parë,
Vijnë shumë trima vullnetarë,
Garda e rojës ishte formue,
Krejt atë Shtab me e sigurue!
Komandant në gardë të rojes –
Nazif Rrahmani do të emnohet!
Më datën 20 Dhjetor,
Një Vendim në Shtab u mor –
Vullnetar edhe eprorë,
Më 23 Dhjetor,
Të shtunën , para sabahit –
Me ushtri me i ra Gjilanit!
Ditë e shtune , n’ ora gjashtë,
Fuqi Zoti, ne na dhashtë,
Në Gjilan kemi me hy –
N’ luftë me shkije sy me sy!
Ndër shumë trima vullnetarë –
N’ kamë u ngrit Nazifi i parë,
Para Shtabit dhe Flamurit -
Dha betim me fjalë të burrit:
“Pasha Zotin , që m’ dha shpirt,
Pasha nanën, që m’ dha gjitë,
Pasha djepin , që m’ ka rritë,
Pasha bukë e pasha kripë,
Pasha krojet, ku jam flladitë,
Pasha diell e pasha dritë,
Pasha tokën Nanë Shqipni,
Pasha Flamurin Kuqezi,
Unë ma i pari kam me shkue,
Bombat OZNES , me ja gjue,
Edhe burgun me shkatrrue –
Krejt vllazninë kam me i lirue!”…
Siç e flet – e banë shqiptari,
Ditë e shtune – ditë pazari,
Gjithë Gjilani dhe shqiptarët –
Do t’ i presin vullnetarët!
Nazif trimi, ai burrë me namë,
Armatoset deri n’ dhamë,
N’ krah e qiti nji çekan,
Dhe u nisën për Gjilan.
Me shumë shokë, pa nji pa dy –
Si drangoj n’ Gjilan kanë hy,
Shpejt i nxor bombat e dorës
Dhe ja qiti flakën OZNES!
Dyert e burgut ren me ren,
Me çekiç , tana po i then.
Po i liron shqiptarët e ngratë –
Ishin kanë tridhet’ e shtatë!…
Luftë të rreptë po banë n’ sabah,
E kish marrë nji plagë në krah!…
N’ ora dhetë – për katër orë –
Krejt Gjilanin e morën n’ dorë!…
Nji plagë t’ randë , Nazifi e kish marrë,
Ishte nisë kah Dheu i Bardhë,
Me lypë vend për me u strehue,
Edhe plagën me e shërue!
Tej n’ Ponesh, qashtu ka dalë –
Kërkush ndihmë nuk i ka dalë?!
N’ nji mulli , n’ Ponesh ka ra –
Aty, shkijet e kanë vra!…
Demir KRASNIQI
koment nga cakolli — 16 Gusht 2008 @ 5:16 pm
ky njeri mendo se nuk shum vler po mendoj se nje vler ,me te madhe e meriton JETISH VISHI por ne ket rast jan duke u ber me shpirt qe aj njeri te ngritet por joo qe nuke meriton edhe njaa ne verban JETISH VISHI A JOOO ZEQAA SE JENI GABIM
koment nga muharrem — 15 Dhjetor 2008 @ 3:03 pm
ESHT JETISH VISHI E JOOO ZEQ VERBANIII KUPTONE NJE HER RRR E PER GJITHMONN
koment nga muharrem — 15 Dhjetor 2008 @ 3:03 pm